Taşova İlçesi Tanıtım ve Kültür Sitesi

III VİYANA KUŞATMASI......

Bu yazıyı gönderen: Hasan Öztürk
Cumartesi, 21 Haziran 2008
Adı Soyadı:Hasan Öztürk Mesleği:Emekli Öğretmen Doğ Yeri:Yerkozlu İkameti:Atakum/Samsun Doğum yılı:1959 İletişim: \n \n \n \n Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır Bazı dostlar, her işi bıraktı şimdi de , tarihe mi ? el attı diyebilirler.. Ben tarih okudum. En çok sevdiğim dersler arasında tarih yer alır..Osmanlının defalarca Viyana önlerine gitmesine rağmen her defasında da eli boş döndüğünü tarih okuyanlar çok iyi bilir.... Bu sefer Viyana önlerine giden Osmanlı değil, Türk Milli takım oyuncuları ve onları destekleyen seyircilerimizdi... Meşakkatli bir yol kateden Fatih'in talebeleri ..Çekleri, İsviçreyi, ve en son olarakta Viyana'da Hırvatları perişan ederek,, EURO 2008 Yarı Final de Almanya ile karşılacakları Basel Surlarına doğru yeni bir akın için yola çıkmak üzereler.. Gazanız mübarek ola ! Yiğitler.... Evet, 20 Haziran'da Hırvatlar ile yaptığımız maçta Tüm Ülkemin insanı ile birlikte bize sempati duyan ülke insanları; takımımız için tek yürek olmuş ve desteklemiştir.. Türk Milli Takımı oynadığı futbolla tüm otoriteleri şaşkına çevirmiş , adeta şampiyonanın en renkli takımı haline gelmiştir.. Maç öncesi Cuma hutbesinde hocalar bile, takımımızın başarısı için cemaat ile birlikte dualar etmişlerdir... Kısacası, biz maç öncesi 70 milyon birlik ve beraberlik ruhu içinde ele eleydik.... Milli takımımız sayesinde bayanlar bile futbola ilgi duyar olmuş, kendi özel kadın programlarını bile terketmişlerdir.... Saat 21.45 maç başladı... Türk Milli takımı ilk dakikalarda iyi oynasa da , zamanla Hırvatların üstünlüğü ele geçirmelerine de kızmaya başlamıştım. Hatta ; Sabri'ye, Tuncay'a, o maçta istenileni veremeyen Nihat'a bile söylenip duruyordum.. Sonradan oyuna girmesine rağmen çok şey beklediğim Uğur bile acemice oynuyordu... Ben ve kızlarım ayrı odalarda maç seyrediyorduk.. Arada benim yanıma gelerek, sorular sormayı da ihmal etmiyorlardı.. -Rüştü, iyi kalecimi baba? diyordu Hande kızım.. -Çok tecrübeli bir kalecidir.. Volkan yokken Rüştü vardı bizim kalede.. -Ofsayt nasıl oluyor ? pres ne demek ? bunun gibi bir sürü soru karşısında bunaldığım için beni yalnız bırakın maçı seyredeyim... Dikkatimi dağıtmayın diye söyleniyordum.. İkinci yarının sonlarına doğru , kızlarımın maç seyrettiği odaya vardığımda; Büyük kızım Ayşe Tuğçe: Baba; " Hande ağlıyor" _ Neden ağlıyorsun kızım? _ Hırvatlar bizi yensin baba....dayanamayacağım bu heyecana bitsin bu işkence.. _ Sabret kızım herşey güzel olacak.. Türk insanı her güzel olan şeye layıktır .. Son dakika da Hırvatlar gol atınca, artık iyice ümidimi yitirmiştim.. Nöbetçi golcü Semih'in şahane golü ile de sevincimi paylaşmak için tekrar kızlarımın odasına gittiğimde, kızım Hande'nin gözlerinden akan boncuk gibi yaşların yanaklarına süzüldüğünü gördüğümde, bende çok duygulandım. Hıçkıra hıçkıra ağlıyordu.. " -"Hırvatlar gol attıktan sonra, bende dua ettim bizimkiler de atsın diye, dualarım kabul oldu.. " diyerek, duygu ve düşüncesini dışa vuruyordu... Penaltı atışları sonucunda Hırvatları elemiştik.. Sonunda dışardan gelen silah ve korna sesleri sevincin birer işareti olsa da, sevinmenin ölçüsünü kaçırdığımızda nasıl bir olumsuzluklar la karşılaştığımız gün gibi ortada... 10 yaşındaki İzel kızımızın kafasına isabet eden mermi çekirdeği ve maç sonucu yine magandaların ateşi ile 7 vatandaşımızın yaralanması... Yetkililer defalarca, ikaz etmesine rağmen bazı insanlarımız ne yazık ki, sevincimizi kursağımızda bırakıyor, magandaca davranışlara devam ediyorlar... Sevinci ve hüzünü paylaşmada tek yürek olmayı çok iyi başaran Türk İnsanı, bundan sonra da gereksiz kavgaları bırakıp Ülkesinin geleceği için varını yoğunu ortaya koymalıdır... Birliğini muhafaza ettiği müddetçe bizim alt edemeyeceğimiz engel yoktur.....Yeterki birbirimize engel olmayalım.. El ele verelim ... Ülke bütünlüğüne toz kondurmayalım. Ülkemizin ekonomik yönden de kalkınmasına da gücümüze göre destek sağlayalım.. Ülkemizin böyle bir morale ihtiyacı vardı, sağolasın FatihTerim, sağolun çocuklar,, hepinizin yanaklarından öpüyorum. Aynı başarıyı Basel'de yaşamak dileğiyle.... HAYDİ TÜRKİYEM; BİRLİKTE EL ELE, GÜZEL BİR GELECEĞE... HASAN ÖZTÜRK
Son Güncelleme ( Cumartesi, 21 Haziran 2008 )

Etkinliklerimiz: 2007 Boraboy Şiir Dinletisi

Bu yazıyı gönderen: Ahmet ÖZKAN

Cuma, 06 Haziran 2008

1. BORABOY GÖLÜ ŞİİR ETKİNLİĞİ 2007

İlçe Milli Eğitim Müdürümüz Sayın Ali Rıza ATASOY başkanlığında Taşova Sağlık Meslek Lisesi Müdür Yardımcısı Sayın Fesih AKTAŞ ve yine Sağlık Meslek Lisesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni Sayın Ömer CELEP ile birlikte "YEŞİLIRMAK ŞİİR VADİSİ"Nİ kurmuşlar. Hem öğretmenlerimiz adına ve hem de Taşova'mız adına çok güzel bir girişim ve çok güzel bir çalışma... Hele ki kasabalaşan ve de sosyal hayatı yavanlaşan ilçemiz adına sahip çıkılması gereken bir etkinlik... Sahi gerçekten sahip çıkıyor muyuz? Maalesef bir Taşovalı olarak ben pek sahip çıktığımızı düşünemiyorum. Yazıklar olsun, her defasında kaybediyoruz. Şairlerimiz Türkiye'mizin dört bir yanından yalnızca etkinliğimize bir şiirle katkıda bulunmak için kilometrelerce yol tüketiyor ve cebinden masraf ediyor biz esnafımızla, insanlarımızla maalesef üç beş kuruşu feda edemiyoruz. Bundan daha iyi Taşova'mızı tanıtan hangi etkinlik olur bana söyler misiniz?

İşte böyle güzel amaçlar uğruna ilk etkinlik 11-12 Mayıs 2007 tarihinde Taşova'mızda gerçekleştirildi.

Şimdi Şair Kızımız Anadolu Lisesi Öğrencisi Tuğba ULUTAŞ'tan edindiğim etkinlik görüntülerini sizinle ve dolayısıyla bütün dünya ile paylaşıyorum:

CD 1

CD 2

CD 3 A

CD 3 B

CD 4 A

CD 4 B

CD 5 A

CD 5 B

<<<<<Ahmet ÖZKAN'ın Yazılar Fihristi - ANASAYFA>>>>>

Son Güncelleme ( Cuma, 29 Ağustos 2008 )

Dost Dost diye...

Bu yazıyı gönderen: Hasan Öztürk
Pazar, 25 Mayıs 2008
Adı Soyadı:Hasan Öztürk Mesleği:Emekli Öğretmen Doğ Yeri:Yerkozlu İkameti:Atakum/Samsun Doğum yılı:1959 İletişim: \n \n \n Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır Yılların getirdiği alışkanlık olsa gerek, yine sabahın ilk ışıklarıyla ayaktayım. Televizyonu açtım. Haberlerde Samsun'da vuku bulan 5 ölümlü bir trafik kazasında hayatını kaybedenleri sayan spikerin ağzından Şaban Paskap ismini duyduğumda önce inanmak istemedim.. İsim benzerliğidir diye düşündüm, fakat paskap soyadı çok nadir olduğundan, hemen telefona sarıldım... Amasya Ticaret Meslek Lisesi Müdürü kadim dostum Hasan Şahin'i aradım.. "Haber doğrumu ? müdürüm .." dediğimde... _ Evet, Amasya Devlet Hastanesi önünde Şaban beyin cenazesini bekliyoruz... diye ağlamaklı bir ses tonu ile bana güçlükle cevap veriyordu.... İnanmak bile istemiyordum.. Fakat dostumu kaybettiğim bir gerçekti. Herkes tarafından sevilen, arkadaşlarının her işine koşturan bu güzel dostumun bizden kopuşunu ise bir türlü kabullenemiyordum. Amasya'ya doğru yola koyulmuştum bile.... Toptepe yokuşunda, radyoda çalan bir türkü ; benim iyiden iyiye hüzne gargediyor, gözyaşlarımı yolda geçen araçlardan gizlemeye çalışıyordum... "DOST DOST DİYE NİCE NİCESİNE SARILDIM... BENİM SADIK YARİM KARA TOPRAKTIR......" Bu türküyü her karşılaşmamızda bana sarılarak, söyleyen Şaban kardeşim artık yoktu... Amasya ticaret meslek lisesine gittiğimde artık bana kim onun gibi sarılacak ve bu türküyü mırıldanacak şimdi... hiç kimse, biliyorum.. artık o gittiğim okulda olmayacak ve makamı boş kalacaktı... Artık kimse bana zümrem demeyecek....... Kimse bende "Gold mu ? Gold mu ? " diye sigara istemeyecek... Kimse, bana Aşık Veysel'i artık hatırlatmayacak... Kızıma bile "civciv hoş geldin " diyen olmayacak... Evet, Amasya Ticaret Meslek Lisesine uğradığımda can dostum Şaban'ımı artık göremeyeceğim.. gözlerim ise çaresizce hep onu arayacak.... Amasya'ya vardığımda, şok olmuş bir vaziyette eski dostları olarak, okul idareci-öğretmenleri, Zeki Soyal, İdris Sayar, Mustafa Taşdelen gibi benim için çok değer ifade eden dostlarımla Şaban Paskap kardeşimi sonsuzluğa doğru yolcu ettik.. Mekanın Cennet olsun... Şabanım... .. Bu olaydan bir hafta sonra yine Vadide Şairlerin buluşmasına tanıklık için Taşova'da soluğu almıştım.. Mahalleye vardığımda ise matem havası beni iyiden iyiye kuşku içinde bırakmıştı... Ne oldu ? diye komşulara sorduğumda .."Tekkeli Ayşe Teyzen vefat etti " diye cevap verdiler... Sessiz, sakin ve hatırının sorulmasıyla bile mutlu olabilen mahallemizin Tekkelü Ayşe Teyzesi artık yoktu... Anamın can yoldaşlarından birisi daha mahalleye elveda demişti... Mahallemizin geride kalan yaşlıları ise kaç kişi kaldık diye parmak hesabı yapıyorlardı... Bende " Ölüm yaş dinlermi ? Ramazan, Şahin, Engin, Ali, Ahmet Taş, Şaban Paskap çokmu yaşlıydıki " diyordum...kendi kendime... Hafta içinde özel kornası(DALİ DALİ) ile Taşova'da anılan ve çok sevilen Sonusalı ALİ CANLI ağabeyimizin de vefatını ise büyük bir üzüntü içerisinde öğrenmiştim.. Bu iki Cumartesi üst üste yaşadığım acıları birazcık olsun azaltmak ve kendimi toplamak için ; NACİ KONYAR, AYDIN ZEKAİ KIYMET ağabeyler, AHMET GÜNAYDIN VE TEVFİK ÖZTÜRK kardeşlerimle birlikte BOROBAY' DAKİ Vadi esintisinde ferahlamak için yola koyulduk... ÖMER AGAM(CELEP), ALİ RIZA ATASOY, FESİH AKTAŞ, BEDRETTİN GÜREŞ VE DURSUN ELMAS GİBİ NİCE ŞİİR DOSTLARININ OKUDUĞU ŞİİRLER DE TESELLİ BULUYOR YENİ DOSTLUKLUKLARA DA YELKEN AÇIYORDUK... Yeni dostlarımızla seneye değil en yakın zamanda buluşmak dileğiyle vedalaşıyor, bizde Taşova'ya doğru rotamızı çeviriyorduk... Akşam olduğunda ise, yanan semaverde tüten dumanla birlikte bütün sıkıntılarımı gökyüzüne savurmaya çalışıyor, yüreğimdeki yangını ise, demli bir semaver çayının tadıyla söndürüyordum.. DOST DOST DİYE ÇIKTIĞIMIZ BU YOLDA... DOSTLUKLARIN KALICI OLMASI DİLEĞİYLE... DOSTÇA KALIN........ HASAN ÖZTÜRK
Son Güncelleme ( Pazar, 25 Mayıs 2008 )

Çınarlarımız: RAŞİT ERGÜN

Bu yazıyı gönderen: Ömer CELEP

Çarşamba, 14 Mayıs 2008

Ömer CELEP

Kader onu 18 yaşındayken öğretmen yapmış. Tam 26 yılını yani çeyrek asır harcamış bu kutsal meslekte. Kim bilir nerelerde, bu güzel ülkenin hangi verimli, hangi mahrumiyet yörelerinde harcadı ömrünün en güzel yıllarını. Kimleri kazandırdı devletimizin bilinen, bilinmeyen makamlarına ve kim bilir kimleri kazandırdı, aziz ülkemizin iş hayatına, işçi hayatına?

Her mesleğin ve meslek sahibinin hiç şüphesiz ki bir zirvesi vardır. Çıkılır bu zirveye ve inilir. Bilinen o ki; yukarılara çıkmak zor inmek kolaydır. Raşit Hoca her öğretmen veya her meslek sahibi gibi yıllarını verdiği yükseliş zirvesinden de biliyorum 15 yıl önce indi ve bu iniş yükselişte olduğu gibi 25 yılda olmadı, bir günde oldu. Bir gün daireye çağırıp, “işlik kesme yazısını” imzalattılar ve hesap kapandı.

Yeşilyurtlular akıllı insanlar. Raşit Hocaya Allahın verdiği cevherin henüz bitmemiş olduğunu gördüler. Gidip kendisine; “Artık Köye hizmet etme zamanı geldiğini” söylediler. Yalvarıp yakarıp ikna ettiler, eli öpülesi emekli öğretmeni ve bu kez de köye muhtar yaptılar.

Sorumluluk sahibi olan insanlar, hiç anlamamış olsalar bile üzerine aldıkları işlerin yapılması için var gücüyle çalışırlar. Onlar için zaman ve mekân mefhumu yoktur. Sorumluluk sahibi insanlar mesai mefhumuyla pek ilgilenmezler. Onlar için mesai; yaşamaktır, yani yaşıyorlarsa hep mesai yapıyorlar demektir. Raşit hoca Muhtarlık makamına belki pek alışık değildi, o pek bu görevi sevemiyor olabilirdi ama sorumluluk sahibiydi ve hemen yasaların kendisine verdiği yetki ve sorumlulukların sınırını öğrenmeliydi. Onu yaptı. Kısa zamanda görev alanı içine giren ne kadar yasa, yönetmelik ne varsa hepsini gözden geçirdi ve hepsindeki kendine lazım olan hükümleri öğrendi. Öyle ya insanlar öncelikle haklarını, görevlerini, sorumluluklarını bilmelidirler.

Raşit Hoca doğup büyüdüğü uzun süre de görev yaptığı köyünü ihtiyaçlarını eksiklerini zaten biliyordu. Onların görgülerine, kültürlerine, ahlak anlayışına zaten yabancı değildi. Bütün bu kazanımları birleştirince ortaya örnek hizmet zinciri çıkıverdi. Ulaşımından alın da çevre düzenlemesine sokak temizliğinden alın da, üretim desteğine kadar neleri değişmedi Yeşilyurt’un?

Sadece Köyün değil, köylünün bile anlayışı, bakışı, davranışı, her şeyi değişti. Bunlar tabi ki kolay olmadı. Raşit Hoca inanılmaz emek verdi. Belki sağlığını bile bozdu ama Raşit Hoca gerçek ve örnek bir köy üretti. Amirlerinin, köylülerinin ve çevre köylerin haklı takdirlerini kazandı. İşte Raşit Hoca bizim âcizane ölçülerimize göre çınarlarımız arasına alındı.

Bu bizim ona bir “kıyak”ımız değil, onun gerçek ve inanılmaz performansının haklı gururudur.

Sen daha çok lazımsın Raşit Abi, kendine iyi bak. Ben inanıyorum ki sende hizmet için inanılmaz bir azim ve bitmez tükenmez bir hizmet aşkı var. Bu cevheri keşfeden gerek yurt içi ve gerekse yurt dışında yaşayan tüm Yeşilyurtlulara bu sütundan selam ve sevgiler yolluyorum.

Mahalleli 26-27 Temmuzda 2. kez buluşuyor

Bu yazıyı gönderen: HASAN ÖZTÜRK
Pazartesi, 12 Mayıs 2008
Geçtiğimiz sene düzenlenen "Mahalleli Buluşuyor" adlı etkinliğin bu sene ikincisi yapılması planlanıyor. Buna göre yapılacak etkinliğin tarihi belirlendi ve etkinlik tarihi olarak, 26-27 Temmuz tarihinde yapılmasına karar verildi. Organizasyon üyeleri, bu yıl yurtdışından da büyük bir katılımın beklendiğini ve bu nedenle şenliğin iki gün olarak planlandığını belirttiler. Devamını okumak için tıklayınız
Son Güncelleme ( Çarşamba, 28 Mayıs 2008 )

Devamı...

<< Başa Dön < İlk 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Son > Sona Git >>

Sonuçlar 10 - 18 Toplam: 95

[ Geri ]