Adı Soyadı:Hasan Öztürk
Mesleği:Emekli Öğretmen
Doğ Yeri:Yerkozlu
İkameti:Atakum/Samsun
Doğum yılı:1959
İletişim: Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır

EYLEME BENİ !

     1959 dondurucu soğuğunda kendimi anda kalabalık bir kervan grubunun içerisinde buluvermiştim. Bu kervanın en ön tarafında bebekler ve çocuklar, ortasında gençler ve orta yaştakiler en arka kısımda ise babam ve dedem yaştaki insanlar......
Bu kervan zamanla , dost kervanı adıyla anılır olmuş. Lâkin bu dost kervanının adına layık olmayan davranışları sergileyen kervancıbaşı ve kervancılarda yok değilmiş hani!
Yine de yedi düvelde böyle bir isimle anılır olmuş bizim kervanımız. Kervan ise sürekli hareket halinde olduğundan bu hızlılığa ayak uyduramayanların kervanı terk ettikleri de görülmüş. Bu kervandaki insanların hepside bir işle iştigal olurmuş. Ara sıra da birbirleriyle karşılaşır, bazende aradıklarını bulamazlarmış. Çok kalabalık olan bu Dünya Kervanının sayısı her gün artsada, bir o kadarda bu kervandan göç edenler olurmuş.
     Günlerden bir gün bende arka grupta yer alan babamı görmek istemiştim. Heyhat! babam kervanı çoktan terkeylemiş. Yıkılmıştım, obamızın direği yoktu artık...Hemen kendimi toparlayıp,. yola devam ettim..
     Yürümeye takatimin kalmadığı yıllarda ön gruptanta kopmaların olması ise beni derinden yaralamıştı. Daha sonraları çok meşakkatli olan bu yolculukta kardeşim Alininde kervana elveda demesi ise beni iyiden iyiye karamsar yapmaya yetmiştiki , kendimi bir anda orta yaş grubunun da üstünde buluverdim.
En arkadaki yaşlı drubun soluğunu ise ensemde hissetmek ise beni iyiden iyiye tedirginleştiriyordu..
Yorulmuştum. Kervan arada bir mola versede dinlensem diyorum. Lâkin kervancıların duracağı yok. Şimşek hızıyla hareket ediyorlar. O esnada ne hikmetse, bu kervanın yolu bizim mahalleye düşüyor. Evimizin önünden geçerken, , soluğu birden bizim bahçede alıyorum. Sararmış yapraklar ve kurumuş dallarıylo beni karşılayan ise armut ağacı oluyor. "Hani benim sahibim" diye sorduğunda, boğazım düğümleniyor, kısık bir sesle "o kervanı çoktan terkeyledi" diyebiliyorum. Babamın ayrılığına armut ağacı bile isyan etmiş olacakki , onunda artık eski meyvesinden ve tadından eser yok diye söylenerek, tam gidecekken kesilmiş vişne ağacımızın "beni neden kestiniz "der gibi ters ters bakışına aldırmayarak bir an evvel oradan uzaklaşmak istiyordum. Fakat vişne ağacı yinede inler vaziyette ısrarla bir şeyler anlatmak istiyordu. Ben de geriye dönerek, "EYLEME BENİ , dost kervanına yetişmem gerek, yoksa bir daha beni göremezsiniz" diyerek hızla uzaklaşmıştım.
     Bu esnada yaşlı grubun arasından sıyrılarak, kendimi orta yaş grubunun en ön tarafına zar zor atabilmiştim.
FİRDEVSİ "Gençlik bahar , ihtiyarlık ise kışa benzer, öyle bir kış ki, ardından hiç behar gelmeyecek" demiş.
Evet, dostlarım, öyle bir kervanla yol alıyoruzki durmak bilmeyen, bu kervanda insanoğlu, yer ,içer, barınır zamanı geldiğinde ise sessizce kervanı bir daha gelmemecesine terkeyler.
Bu yazı da beni herhalde fazla eyledi, kervan gidiyor, yetişmem gerek, dostlarım.
MÜSAADENİZLE.....

HASAN ÖZTÜRK
Yazar İletişim: Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır