TAŞOVA'NIN EĞİTİM PROFİLİ

            Eğitim,bireyin davranışında kendi yaşantısı yoluyla ve kasıtlı olarak istenilen yönde değişme meydana getirme sürecidir.Bu süreç doğumdan itibaren ailede başlar ,zannedildiği gibi sadece okulda değil,toplumun her noktasında ve her yerinde ölünceye kadar devam eder.

Bildiğiniz gibi Cumhuriyet döneminde uzun süre düşmanla savaşan ve her alanda kurutuluş mücadelesi veren bir ülkenin ekonomisinden, sanayisinden, sanatından, edebiyatından dolayısıyla da eğitiminden bir şeyler beklemek mümkün değildir. Her alanda başlatılan kalkınma hamlesi, birtakım yeniliklerin de desteği ile eğitimde de kendisini göstermiş, kısa sürede birçok, okul, enstitü, üniversite açılmış, her dönem yapılan ilavelerle  günümüze kadar gelmiştir. Türkiye’nin eğitim durumun ayrı bir yazının konusu olması nedeni ile sadece şunu söyleyerek Taşova’ya geçmek istiyorum. Avrupa ile kıyasladığımızda alt yapının, okullaşma oranının, üniversite eğitimindeki kalitenin yetersizliği; verimliliğin düşük, düşünen, sorgulayan, eleştiren, önerilerde bulunan, okuyan, proje üreten bireyler yetiştirmede eksik olduğumuz bir gerçektir.

Taşova da Türkiye’nin bir parçası olması nedeni ile genelin yaşadığı sıkıntıları elbette yaşamaktadır. Genelin yaşadığı sıkıntılarla beraber kendine has özel sıkıntıları da vardır.  Alt yapımız yeterli olsa da kırsal kesimden gelen öğrencilerimizin eğitim seviyelerinin düşük olması onlardan yeterli verim almayı güçleştirmektedir.

Sayısal verilerle Taşova’nın eğitim profilini kısaca özetleyerek bazı tahlillerde bulunmak istiyorum.

Taşova İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nün elindeki verilere göre 2006-2007 eğitim öğretim yılında ilköğretim düzeyindeki  öğrenci sayısı 4314, derslik sayısı 222, bir dersliğe düşen öğrenci sayısı 19. İstanbul’da derslik başına düşen ortalama öğrenci sayısı 45, ideal sayının 25 olduğunu düşündüğümüzde 19 ortalamasının ne kadar ideal olduğu görülecektir.

2005-2006 öğretim yılında ilköğretimden mezun olan öğrenci sayısı 427, OKS’ye giren öğrenci sayısı 347, yerleşen toplam 74. Mezun olanlara göre oran %16, sınava girenlere göre %21. Mezun olanlara göre ilk üç okulumuz şöyle Uluköy İ.Ö.O. %75, Atatürk İ.Ö.O. %55, Şahinler %53. Bu oranlara göre ilçede ilk sırayı alan Uluköy İ.Ö.O., ilde özel okullar dahil edildiğinde 3., özel okulları çıktığımızda ise il birincisi olmuş, Atatürk İ.Ö.O. il 8.cisi, Esençay İ.Ö.O. il 11.cisi olmuştur.

Amasya bünyesinde valilik merkezli komisyon kararı ile oluşturulan 52 maddelik eylem planı çerçevesinde yapılan seviye tesbit sınavlarındaki sonuçlardan da birkaç örnek vermek istiyorum. 9 Mart’ta yapılan seviye tesbit sınavında 6. sınıf düzeyinde bir öğrencimiz il 3.ncüsü, 7. sınıf düzeyindeki bir öğrencimiz il birincisi, 8. sınıf düzeyindeki bir öğrencimiz de il 12.ncisi olmuştur.Bu verilerden hareketle ilköğretim düzeyindeki başarımızın iyi olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz.

Orta öğretim düzeyinde ise durum ilköğretim düzeyi kadar iç açıcı olmamakla beraber başarı oranı Türkiye ortalaması düzeyindedir. Ortaöğretim düzeyindeki okuyan öğrenci sayısı 1239, Derslik sayısı 59, bir dersliğe düşen öğrenci sayısı 21 (ideal ölçüler). 2005-2006 öğretim yılında ÖSS sınavına giren öğrenci sayısı 292. Herhangi bir fakülte veya yüksekokula yerleşen öğrenci sayısı 47. Mezun olana göre veya sınava girene göre oran %15.(185 barajını aşan öğrenci oranı %55) Meslek liselerini hariç tuttuğumuzda temel amacı üniversiteye öğrenci yetiştiren genel lise düzeyinde sadece  Taşova Lisesi kalmaktadır.

Taşova Lisesinin yıllar öncesine dayanan kendine has bir takım problemleri olmakla beraber asıl problem Türkiye’nin her tarafındaki “Genel Lise” statüsündeki okullar ile alakalıdır.

Sistemle alakalı bu problemlerin en temeli, Türk eğitim sisteminde ortaöğretim kurumlarının sınavla öğrenci alan ve sınavsız öğrenci alan okullar şeklinde kümelenmiş olmalaradır. OKS adı verilen sistemle öğrenci alan bu okullar, Fen Liseleri, Anadolu Öğretmen ve Anadolu Liseleri, Anadolu İmam-Hatip ve Anadolu Meslek Liseleri, Özel Okullar, Kolejler ve Akademiler…

İlköğretim 8. sınıfta OKS’ye girerek puanına göre seçilip bu okulları kazanan öğrencilerden geriye, kolaylıkla gideceği okullar; genel liseler ve kısır tartışmalar ve ideolojik saplantılarla önü kesilen alt yapısı olmayan meslek liseleri kalıyor. Eğitimde başarının birçok faktörü olmakla beraber en temel de malzemenin kaliteli olması ve alıcı konumda olmasıdır.Eğer alıcı konumda değilse, diploma almak veya köyden babasını işinden kaçmak için okula geliyor ise bu malzemeden kaliteli bir ürün-verim elde etmek pek kolay olmayacaktır. 

Konuyu temellendirme açısından aynı okulun bünyesinde bulunan Yabancı Dil Ağırlıklı Lise ve Genel Lise’yi kıyaslamak için birkaç rakam vermek istiyorum. Genel lise düzeyinde 2005-2006 öğretim yılında sınava girerek bir fakülteye yerleşen öğrenci oranı %7 iken Süper Lise’de bu oran %24’tür. Sözel alanda Taşova lisesinin puan ortalaması 168 iken Türkiye ortalaması 176, süper lisede ise sözel alanda okulun ortalama puanı 212 iken Türkiye ortalaması 210, eşit ağırlıklı alanda süper lise ortalaması 205 iken Türkiye ortalaması ise 208’dir. Genel lise başarı ve puan ortalamaları Türkiye ortalamasına çok yakın iken süper lise bu oranlara göre Türkiye ortalamasının üzerine çıkmaktadır. Bu da bizi şu sonuca götürmektedir; birçok faktörle beraber okul aynı, alt yapı aynı, öğretmen aynı, idare aynı, çevre aynı fakat başarılar ise çok çok farklıdır. Belirli bir puanın üzerindeki öğrenciyi alan ama 2008’de kapanacak olan süper lise öğrencisinin okula gelirkenki başarısı, sınav başarısını da %100 etkilemektedir.  Genel liselerin durumu Milli Eğitim Bakanlığının da gündeminde bulunmaktadır. Sorun Taşova’ya has değil, bütün genel liselerin sorunudur. Temennimiz Bakanlığımızın konuyu ciddi bir şekilde ele alıp başarıyı artırma konusunda gereken düzenlemeleri hayata geçirmesidir.İlçemizde henüz yeni açılan Anadolu lisesinin mezun vermesi ile ilçemizin başarı oranının dahada yükseleceği bir gerçektir. Tübitak organizeli proje yarışmasında Anadolu Lisesi öğrencilerinin bölgede dereceye girmeleri ve Ankara’da ilçemizi ve okullarını temsil edecek olmaları bunun en güzel göstergesidir.Sağlık Meslek Lisesinin Proje Tabanlı Beceri yarışmasında bölge birincisi olması ilçemiz eğitim kalite göstergesi açısından bir başka örnektir.

Eğitimi değerlendirirken her zaman düştüğümüz yanlışa düşmemek için yaygın eğitim kurumu olan İlçe Halk Eğitim Merkezinin çalışmalarından da kısaca söz etmek istiyorum. 2006-2007 öğretim yılında (dönem sonu da dikkate alınarak) her yaşta ve her düzeyde –bilgisayar kursundan okuma yazma kursları ve avcılık atıcılık kursları dahil- açılan kurs sayısı ortalama 55. Belge almış ve alacak olan öğrenci sayısı ortalama 1000.Küçük bir ilçe için yaygın eğitimdeki bu sayı anımsanmayacak bir rakamdır.

İnşaatı devam eden Atatürk İ.Ö.O. ve Anadolu Lisesi’nin tamamlanması ile İlçemizde bina sorunu halledilmiş olacaktır. Derslik ihtiyacı bulunmadığı gibi göçe bağlı olarak öğrenci sayımızın azalması da dikkate alındığında zaten ideal ölçülerde olan derslik başına düşen öğrenci sayılarının (20) gelecek yıllarda da sorun teşkil etmeyeceğini söyleyebiliriz.

              Meslek liselerinde alan açmanın kolay olmadığını düşünüyorum. Donanımı olmayan bir alan açmanın öğrenciye hiçbir katkısı olmayacak, uygulaması olmayan teorik bilginin hiçbir anlamı olmayacaktır. Tıpkı benim üniversitede bir dönem bilgisayar dersinin teoriğini almama rağmen bilgisayara dokunamamam gibi. Donanımlı sınıflarda eğitim alan öğrencilerimizin Taşova’nın ekonomisine ve istihdamına ara eleman olarak büyük katkısı olacaktır. Henüz Türkiye’de de bir eksiklik olan spor alanının ve spor salonunun olmaması Taşova açısından da bir eksikliktir. Fakat salonu açmakta maliyeti gerektiren bir husustur. Kapalı spor salonunuz ve kompleksiniz yoksa alan açmanın da bir faydası olmayacaktır. Yıllardan beri kaliteli sporcu yetiştiren Taşova Lisesi’nin alt yapısıyla beraber donanımlı spor alanlarının açılmasının hem diğer öğrencilerin sportif faaliyetlerle boş zamanlarını değerlendirmelerini sağlayacak, hem de yetenekli öğrencilerimizin alacakları eğitimle önleri ve şansları açılacaktır.

Personel durumuna gelince, 17 ilköğretim, 5 ortaöğretim ve Halk Eğitim Merkezinde görev yapan usta öğreticilerle beraber toplam öğretmen sayısı 437. ortalama öğretmen ihtiyacı branş öğretmenleri dahil 50. Türkiye’deki öğrenci sayısına düşen öğretmen sayıları ile kıyasladığımızda fazla bir ihtiyaç görünmemektedir.

Her şeye rağmen diğer ilçelerle ve aynı statüdeki diğer okullarla kıyaslandığında bu kriterlere göre başarı düzeyimizin kötü olmadığını ama yeterli de olmadığını düşünüyorum. Daha önceki yıllardan daha iyi olduğumuza göre bir sonraki yıl da daha da iyi olabiliriz demektir bu. Yapmamız gereken yerel bazda eksikliklerimizin ciddi bir tesbiti, analizini yapmak, bütün kurumları ile elele vererek taşın altına elimizi koymaktır.

Sistemimizde alakalı ciddi sorunlarımız vardır. Müfredatlar, planlar, amaçlar, hedefler, ders kitapları, öğretmen eğimi, teftişler, idari sorunlar,atamalar, donanım yetersizlikleri, emir komutaya dayalı eğitim sorunu, ezberci eğitim, düşünce eğitimi,geleceğin belirsizliği, okumanın toplumdaki değeri, özgüven ve “birey” olamama, sınıf geçme sistemi, ödül  ve disiplin mevzuatı, veli duyarsızlığı, sınav sistemi, üniversite eğitimi birer sorun olabilir. Nitekim yıllardan beri de öğrencilerin öğretmenlerin, velilerin, idarecilerin ve hatta yürütme konumundaki yetkililerin de dert yandıkları hususlardır bunlar. Bizi aşan sorunların varlığını da dikkate alarak mazeret şeklinde sorunların arkasına sığınmadan yaşadığımız ilçenin eğitim kalitesini yükseltmek bir zorunluluktur.

Sayısal verilerle eğitimi açıklamaya kalktığımızda tabii yukarıda değerlendirmeleri yapmamız gerekmektedir. Fakat şu unutulmamalıdır ki eğitim sadece rakamlarla değerlendirilecek bir husus değildir. Eğitim, davranış kazandırma ve davranışı biçimlendirme çabasıdır Eğitim insanın kendisini anlama ve eşyayı anlamlandırma çabasıdır. Eğitim mükemmeli yakalama, yaratılıştan mükemmel olan kendini ve evrendeki mükemmeliyetli tanıma çabasıdır. Eğitim “oku” emri gereği insanın küçük ve büyük evreni okuyabilmesi, hayatını ve kendisini “oku”ma özelliği vereni kavrama çabasıdır. Sadece OKS ve ÖSS’yi kazanan öğrenci sayılarından hareketle başarı ve başarısızlık değerlendirmesi yapmak büyük bir yanlıştır.

Sigara ve uyuşturucu kullanımı yaşı ilköğretim düzeyine inmiş ise,şiddet eğitim sisteminin önemli bir sorunu ise,gençlik ahlaki yozlaşmanın pençesinde ise,ortada ruhsuz,sorumsuz,düşünme ihtiyacı duymayan,sadece günlük maddi zevkler için yaşayan bir nesil var ise ve bu nesil bizim eğitim sisteminin içinde ise sadece OKS veya ÖSS sınavında  öğrencilerimizin başarılı olması “eğitim” sistemimiz için yeterli bir başarı

mıdır? Bunu da bir başka yazımızda değerlendirmemiz gerekir.