Hasan Öztürk

hasan_ozturk_um@hotmail.com

SANAL MEKTUP

Haydi şimdi bana bir mektup yazın…

Yalandan selam et arkadaşlarımdan, akrabalarımdan…

Bana “Taşova’da yaramaz bir durum yok” yalanlarını yazın…

“Çocuklar iyiler, büyüyorlar” de…

“Buralarda hiç bir şey değişmedi, her şey bıraktığın gibi duruyor” de…

“Herkes özlemle seni soruyor, nerelerde kaldı” di-yor de…(!)

“Top oynadığımız mahalledeki; bahçesine top ka-çırdığımızda balta ile topumuzu iki parça eden Hatice Teyzenin gözleri bile, adın geçtiği zaman dolu dolu oluyor” de…

“Komşular iyi günde de, kötü günde de birbirine destek oluyor, kimse kimsenin ardından dedikodu yapmıyor” de…

Haydi şimdi bana yalanlar yaz…

“Yaşlılardan kimse bu dünyayı terketmedi, hepsi dimdik ayaktalar” de…

“Engin, Şahin, Uncu Yaşar Emmi, Adilli Emmi, Babam, Garip Alim hepsi seni mahallede bekliyorlar” de…

“Kadınların tepede höllük elediğini, Civeklik ve Dene Pazarının eskisi gibi olduğunu” de…

“Gençlerin bizim zamanımızda olduğu gibi, oyunlar oynadığını metal yığınların önünde beyhude zaman geçirmediğini” yaz…

Anamın saçlarının gece gibi kapkara olduğunu söye, o kapkara saçlarının çektiği çilelerle, kaybet-tiklerinin acısıyla bembeyaz olmadığını yaz bana…

Haydi bana yalanlar yazın…

Akrabalardan selamlar olduğunu, çocukluğumdaki gibi hep bayramlarda bir araya geldiğinizi, akrabanın akrep olmadığını yazın bana…

Taşova’daki bayramlarda “iğne atsanız yere düşmez” misali canlılık olduğunu, Kurban Bayramlarının ilk gününde bile sokaklarda insan seli olduğunu ya-zın…

“Taşovalı’nın esnafına sahip çıktığını, parasını; havasını soluduğu, suyunu içtiği memleketinde bıraktığını” yazın…

Haydi şimdi yalanlar yazın bana…

Arayı uzatmayın…